زندگي واسه ما آدما مثل دفتره... برگه اولش خوش خط مينويسي و دوست داري به اخرش برسي وسطاش خسته ميشي بد خط مينويسي و هي برگه حروم ميکني اما اخرش که رسيد جا کم مياري حسرت ميخوري که چرا برگه هاشو حروم کرديfficeffice" />

با لبانی خشک و دستهای خالی به انتظار نشسته ام و آتش اشتیاقم را کسی

جلودار نیست اشتیاقی که حتی دست نخورده ترین وجودم را شلاق میزند

 عشق تو را چه عاشقانه در دل دارم بی هیچ رنگ و ریایی همچون دستهایی

 که موقع باریدن اولین قطره باران آن را در دست دارم و مواظب هستم

تا از دستش ندهم روزها طولانی ست و شبها آنقدر معطل می کنند

 که سپیده صدایش در می آید احساسی وصف نشدنی دارم تمام

دنیا را با هر آنچه دارد از عطر و بوی تو سرشار می بینم شادی را

با تو تمنا دارم و غم را برای پرستوهای شکسته بال می خواهم

 دستانم خالیست و دیدگانم خیس و بارانی ، همیشه زیر باران

 پشت پنجره خیس انتظار ماندم به انتظار دیدنت به انتظار

 بوییدنت به انتظار بوسیدنت ، خیس ماندم و نبودی تا برایم پنجره را بگشایی

 در این ثانیه های شکسته و ترک خورده تو را تمنا دارم شانه های

 امنت را می جویم و آغوش پر مهرت را گرمای آغوشت را هیچ جای دنیا حس نکردم

 مرا در بر گیر که بی تو می میرم که بی تو پوچ و خالی ام

 مرا در بر گیر که همچون ...............غروب می پاشم

" تقدیم به سپیده "

چه زيباست بخاطر تو زيستن وبراي تو ماندن و به پاي تو مردن و به عشق تو سوختن و چه تلخ وغم انگيز است دور از تو بودن براي تو گريستن و به عشق و دنياي تو نرسيدن اي کاش مي دانستي بدون تو مرگ گواراترين زندگي است بدون تو و به دور از دستهاي مهربانت زندگي چه تلخ و ناشکيباست اي کاش مي دانستي مرز خواستن کجاست و اي کاش مي ديدي قلبي را که فقط براي تو مي تپد حرفها را گاه نمي توان گفت من لحظه هاي با تو بودن را با اشکهايم تداعي ميکنم

يكي داشت و يكي نداشت اون كه داشت تو بودي و اوني كه تورو داشت من، يكي خواست و يكي نخواست اوني كه خواست تو بودي اوني كه بي تو بودن رو نخواست من، يكي آورد و يكي نياورد اوني كه آورد تو بودي و اوني كه جز تو به هيچ كس ايمان نياورد من، يكي موند و يكي نموند اوني كه موند تو بودي اوني كه بدون تو نمي تونست بمونه من، يكي رفت و يكي نرفت اوني كه رفت تو بودي و اوني كه به خاطره تو تو قلب هيچ كس نرفت من.

شبي با خيال تو همخونه شد دل

نبودي نديدي چه ويرونه شد دل

نبودي نديدي پريشوني هام رو

فقط باد و بارون شنيدن صدام رو

غمت سرد و وحشي به ويرونه ميزد

دلم با تو خوش بود و پيمونه ميزد

نه مرد قلندر نه آتش پرستم

فقط با خيالت شبها مست مستم

الهي اين سحر رو شكوها بميره

خدا اين شبها رو از عاشق نگيره

نه يك شب كه هر شب دلم بي قراره

مي خواد مثل بارون بباره

شب مرد تنها پر از ياد ياره

پر از گريه ي تلخ بي اختياره

شب مرد تنها شب بي تو مردن

شب غربت و دل به مستي سپردن

شباي جووني چه بي اعتباره

همش بي قراري همش انتظاره

نگفته بودم از این شهر بد بیا برویم ؟! بیا به سمت یکی از ستاره ها برویم ؟! تمام مردم این شهر صورتک دارند ...به آب و آینه و آفتاب شک دارند ... نگفته بودمت اینان تمام سنگینند ؟! برای آینه ها خواب سنگ میبینند ؟! نگفته بودمت اینان دروغ پردازند ؟! برای آنچه نفهمند قصه می سازند ؟! چه ها کشیدی از اینان که صورتک دارند ... به عکس خویش در آینه نیز شک دارند ... !

من تو را به کسي هديه مي دهم که از من عاشق تر باشد و از من براي تو مهربان تر.
من تو را به کسي هديه مي دهم که صداي تو را از دور، در خشم، در مهرباني،
در دلتنگي، در خستگي، در هزار همهمه ي دنيا، يکه و تنها بشناسد.

من تو را به کسي هديه مي دهم که راز معصوميت گلهاو تمام سخاوت هاي
عاشقانه اين دل معصوم دريايي را بداند؛ و ترنم دلپذير هر آهنگ، هر نجواي
کوچک، برايش يک خاطره باشد.

او بايد از نگاه سبز تو تشخيص بدهد که امروز هواي دلت آفتابي است؛ يا آن
دلي که من برايش مي ميرم، سرد و باراني است.

اي.... ،اي بهانه ي زنده بودنم؛ من تو را به کسي هديه مي دهم که قلبش بعد
از هزار بار ديدن تو، باز هم به ديوانگي و بي پروايي اولين نگاه من بتپد.
همان طور عاشق، همان طور مبهوت و مبهم...
تو را با دنيايي حسرت به او خواهم بخشيد؛
ولي آيا او از من عاشق تر و از من براي تو مهربان تر است؟آيا او بيشتر از
من براي تو گريسته است؟؟ نه... هرگز...هرگز