طرح چشمون قشنگ ات در اتاقم نقش بسته شعر مي گويم به يادت در قفس غمگين و خسته من چه تنها و غريبم بي تو در درياي هستي ساحلم شو غرق گشتم بي تو در شبهاي مستي خيال كردم بري ميري از يادم تو رفتي و نرفت چيزي از يادم تو رفتي تازه عاشق تر شدم از اوني هم كه بود بدتر شدم صبح تا شب اين شده كارم كه واسه ي چشات بيدارم